Rzeka Narew,  jej rozlewiska, okoliczne łąki, szuwary , torfowiska, starorzecza. Dostojnie meandrująca rzeka, okresowe rolzewiska, feria barw o wschodzie : to najczęstszy cel moich wycieczek i temat fotografi.  

Narwiański Park Narodowy

To jeden z młodszych polskich parków narodowych, utworzony w 1996 r., na powierzchni 6810,23 ha. Obejmuje ochroną dolinę górnej Narwi, zwaną 'polską Amazonią' - jedną z ostatnich w Europie naturalnych, regularnie zalewanych dolin, którą cechuje występowanie sieci rozgałęziających się i łączących koryt o nieregularnym układzie i rozmaitej wielkości. Narew w granicach parku narodowego liczy około 45 km długości, ma kręty, ale generalnie południkowy przebieg o niewielkim spadku dna, wynoszącym przeciętnie 0,018%. Wypełniają ją torfy, których warstwa osiąga grubość 1,5-3 m. Obszary pozakorytowe, czyli wyspy oraz brzegi doliny, mają charakter mokradeł i są porośnięte roślinnością bagienną, głównie trzcinami i turzycami (dawniej były koszone). Charakterystyczne zwężenia i basenowe rozszerzenia doliny Narwi wiążą się z ustępowaniem zlodowacenia środkowopolskiego, kiedy to wytopiły się największe z brył lodu pozostające w obniżeniach podłoża. Początkowo Narew miała charakter rzeki meandrującej, która około 4500 lat temu zmieniła się w wielokorytową, przyczyniając się do powstania bagien. Dolinę otaczają wysoczyzny (od zachodu - Wysokomazowiecka, od wschodu - Białostocka), których najwyższe wzniesienia w otulinie parku sięgają 160 m n.p.m. W dolinie Narwi występuje 47 zespołów roślinnych, obejmujących roślinność wodną, szuwarową, łąkową, zarośla wierzbowe, roślinność kserotermiczną i lasy. Dominują zbiorowiska wielkoturzycowe i szuwarowe. Często spotyka się trzcinę pospolitą, pałkę szeroko- i wąskolistną, tatarak i turzycę. Wśród roślin wodnych występuje żabiściek pływający, rzęsa wodna, rdestnica, moczarka kanadyjska i rzadko spotykana w Polsce osoka aloesowata. Świat roślin naczyniowych liczy około 700 gatunków, z których wiele objęto ochroną ścisłą, m.in. grążel żółty, grzybień biały, kosaciec syberyjski, mieczyk dachówkowaty i rosiczka okrągłolistna. Lasy zajmują niewielki procent powierzchni parku. W miejscach okresowo podtapianych z rzadka pojawiają się większe kępy topoli i wierzb z domieszką wikliny i olch; na obszarach suchych występuje trochę lasów mieszanych, młodych sosen i świerków. Na mineralnych wyniesieniach wśród bagien, zwanych tu grądami, rosną dęby. Największą atrakcją parku są ptaki. Ornitolodzy dotychczas naliczyli na terenie NPN ponad 200 gatunków ptactwa, w tym 154 gatunki lęgowe. W czasie wiosennych rozlewisk udaje się zaobserwować stada batalionów, brodźców, bekasów, rybitw, rycyków i rzadkich już kaczek: płaskonosów, rożeńców czy świstunów. Spośród gwaru ptasiego pospólstwa znawcy potrafią wyłowić głos rokitniczki, brzęczki, potrzosa, trzcinniczka, dziwonii czy rzadkiego już bąka, derkacza, wodnika, podróżniczka lub wodniczki. Symbolem parku jest błotniak stawowy (najliczniejszy z czterech gatunków błotniaków).W okresie lęgowym podstawę pokarmu tego drapieżnego ptaka stanowią wodne i nawodne zwierzęta, głównie jaja i pisklęta. Najlepszy czas na obserwacje ptaków to majowe i czerwcowe poranki o wschodzie słońca. Cała dolina rozbrzmiewa wtedy ptasim gwarem. Wśród ssaków na uwagę zasługują wszędobylskie wydry oraz bobry. Te ostatnie pojawiły się w dolinie Narwi pod koniec lat 70. XX w., tworząc populację liczącą obecnie około 250 osobników. W parku żyje także kilkanaście łosi, biegają ryjówki, kuny domowe i leśne, gronostaje i łasice. Nietrudno także spotkać sarnę, dzika i nietoperza. Żyją tu przepiękne ważki oraz płazy: żaby śmieszki, kumaki nizinne i traszki. W wodzie pływa ponad 20 gatunków ryb, w tym szczupaki, karasie, liny, jazie, karpie, leszcze i sumy. Teren parku i jego okolice najłatwiej zwiedzać, płynąc łódką lub kajakiem. Atrakcyjny jest także przejazd samochodem lub rowerem tzw. obwodnicą narwiańską, podczas którego można się zatrzymywać, aby podziwiać piękno krajobrazu doliny Narwi z punktów widokowych lub zwiedzać zabytki Suraża, Tykocina czy Choroszczy. Wycieczki piesze po wyznaczonych szlakach turystycznych nie cieszą się szczególną popularnością, gdyż ciekawe miejsca są od siebie znacznie oddalone, a krajobraz zbyt monotonny. Najciekawsze miejsca do podziwiania rozlewisk Narwi i otaczających je bagien to m.in. zerwany most w Kruszewie, wieża dworu w Kurowie i grobla w pobliżu wsi, grodzisko w Surażu oraz okolice wsi Waniewo i Bokiny , oraz  oddana w 2008 roku kładka edukacyjna łącząca oba brzegi pomiędzy Waniewem a Śliwnem . 

linki: